Poniżej jedna z najdziwniejszych historii w dziejach finansów, z udziałem rządu USA, obejmująca setki tysięcy ton urojonego złota, nielegalne przelewy i pożyczki o łącznej wartości 15 bilionów dolarów.
Wygląda na to, że natknęliśmy się na największą organizację terrorystyczną na świecie – oryginalne dokumenty prowadzą do Sekretarza Skarbu oraz przewodniczącego Rezerwy Federalnej, dwóch najwyższych urzędników finansowych USA.
Wszystkie transakcje, które poznamy są w rzeczywistości terrorystycznym praniem pieniędzy, a jedyną rzeczą chroniącą przed bezzwłocznym aresztowaniem setki najwyższych urzędników finansowych są ich polityczne powiązania.
W dniu 16 lutego 2012 roku Lord James Blackheath, członek brytyjskiej Izby Lordów, przedstawił dowody oszustwa, odkrytego przez niego w 2009 roku.
Posiadane przez niego dokumenty, w tym oryginały podpisane przez Alana Greenspana i Timothy Geithner’a, pokazują nielegalne, wykonywane poza księgami, przelewy z Banku Rezerw Federalnych w Nowym Jorku na sumę 15 bilionów dolarów, najpierw do HSBC (Hong Kong Shanghai Banking Corporation) w Londynie, a następnie do Bank of Scotland.
Bank of Scotland, na podstawie przywileju królewskiego, zakazujacego jednak udziału w takich transakcjach, po prostu „dał” te pieniądze 20 europejskim bankom do stosowania w wysoce rentownym systemie handlu obligacjami średnioterminowymi (MTN)[1], które w ciągu ponad 3 lat wygenerowały biliony dolarów zysków, z których żadne nie zostały wykazane w księgach banków, nie zostały opodatkowane ani nie przyniosły korzyści akcjonariuszom tych banków.
Lord Blackheath, podkreśla, że „oszustwem i przykrywką” dla tego transferu pieniędzy było wyimaginowane zajęcie 750.000 ton złota przez agentów nieokreślonego podmiotu (potwierdzonego przez najwyższe źródła oficjalne, rodzinę Bush’ów i CIA), jako rzekome „źródło” pieniędzy.
Rząd Indonezji potwierdza, że jest to całkowite oszustwo i że wskazana osoba miała jedynie 700 ton złota (około połowy tego, co posiadał Kadafi), a nie 750.000 ton. Należy zauważyć, że tylko 1.500 ton złota było kiedykolwiek w historii świata przedmiotem obrotu, jak stwierdzono w Izbie Lordów.[2]
Kwestie, które zostały początkowo przedstawione są całkowicie niezgodne z międzynarodowymi konwencjami i stanowią dopiero początek góry lodowej dwóch dziesięcioleci przestępstw, w których wzięły udział dziesiątki rządów. Bank Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku w żadnym momencie nie został upoważniony do posiadania wymienionych środków finansowych.
Jednakże dokumenty posiadane przez Lorda Blackheath dowodzą niezbicie, że nowojorska Rezerwa Federalna posiadała te środki i przekazała je w taki sposób, aby ukryć ich pochodzenie, za pomocą HSBC i Bank of Scotland. Proces ten, ewidentnie z udziałem Alan’a Greenspan’a, Timothy Geithner’a i innych, wydaje się być praniem pieniędzy, przynajmniej do czasu znalezienia jakiegoś innego wyjaśnienia. Żadnego jednak nie przedstawiono.
„Zabezpieczenie” tych funduszy, którym było rzekomo 750.000 ton złota, okazało się całkowitą fantazją. Te fałszywe transakcje ostatecznie okazały się „oszustwem i przykrywką”, jakich należałoby się spodziewać po organizacji przestępczej. Przekazanie tych środków, bez żadnych zezwoleń, rządowych czy jakichkolwiek innych, w szczególności bez zgody i wiedzy Kongresu oraz zapłaty odsetek do budżetu Stanów Zjednoczonych, czyni każdy aspekt tych przestępczych działań złamaniem niezliczonej ilości przepisów.
Odbiór i wykorzystanie tych funduszy przez 20 banków, z których dwa są największymi bankami na Wall Street, i wykorzystanie ich do generowania zysków, podczas gdy fundusze te są trzymane poza księgami banków, a zyski ukryte i wyprane oraz uzyskane ze środków otrzymanych w wyniku kryminalnej działalności, czynią wszystkich w to zaangażowanych częścią organizacji przestępczej.
„Zacznę od moich wniosków, ale nie zamierzam po nich usiąść. Ponieważ zamierzam przedstawić dowody na poparcie tych wniosków i mam nadzieję przedstawić Państwu powody, dla których chcę waszego poparcia dla oficjalnego śledztwa w sprawie oszustwa, które wam dziś przedstawię.
Panowie, jestem zaangażowany w śledztwo tej sprawy od prawie 2 lat i jestem bliski dotarcia do prawdy. Myślę, że istnieją trzy możliwe wnioski, które z tej sprawy wynikają. Myślę, że może mieć miejsce masowe pranie pieniędzy popełnione przez rządy dużych państw, które powinny wiedzieć, że skutecznie podważają integralność brytyjskiego banku Royal Bank of Scotland.
Druga możliwość jest taka, że jeden z głównych amerykańskich urzędów ma agencję, która popełniła przestępstwa, ponieważ stworzyła strukturę w ramach której stara się uzyskać co najmniej 50 mld jako zapłatę. I trzecia możliwość, że jest to niezwykle skomplikowane oszustwo, które nie zostało jeszcze dokończone, ale przygotowane w celu stworzenia groźby dla jednego lub więcej rządów jeśli im nie zapłacą. Zatem istnieją trzy możliwości, a to wszystko wymaga bardzo pilnego dochodzenia.
Panowie, to zaczyna się w kwietniu i maju 2009 roku, z przekazaniem do Wielkiej Brytanii, dokładnie do banku HSBC sumy 5 bilionów dolarów i siedem dni później przychodzi kolejne 5 bilionów dolarów do banku HSBC, a następnie 3 tygodnie później kolejne 5 bilionów. Łącznie 15 bilionów dolarów zostały rzekomo przekazane na ręce HSBC do dalszego tranzytu do Royal Bank of Scotland i musimy spojrzeć na to skąd te pieniądze pochodzą oraz jaka jest ich historia. Starałem się uporządkować kolejność w jakiej te pieniądze zostały stworzone i skąd one pochodzą od samego początku.
Zaczyna się pozornie jako własność człowieka zwanego Yohannes Riyadi. który twierdzi, że jest najbogatszym człowiekiem na świecie. Byłby najbogatszym, gdyby wszystkie pieniądze, które rzekomo do niego należą zostały mu zapłacone. Widziałem jego konta w banku pokazujące, że posiada 36 bilionów dolarów. Ale to jest niedorzeczna suma pieniędzy. Z drugiej strony te 36 bilionów dolarów byłoby zgodne z dynastią, z której pochodzi i z faktem, że byli oni faktycznie cesarzami Indochin w dawnych czasach. Ale wiele z tych pieniędzy zostało mu odebrane za jego zgodą przez amerykański Departament Skarbu na przestrzeni lat w konkretnym celu pomocy we wsparciu dolara.
Przesłał mi naprawdę dość niezwykły dokument, który jest datowany na luty 2006 roku, w którym rząd amerykański, zgodnie ze spotkaniem z Bankiem Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku, który nie jest ani rezerwą federalną, ani bankiem. To trochę jak Big Brother Celebrytów. Ma trzy słowa w nazwie i żadne nie jest prawdziwe. I ten dokument, co jest dość zdumiewające, potwierdza, że było takie spotkanie. Jego uczestnikiem był pan Alan Greenspan, który podpisał go w imieniu Banku Rezerw Federalnych w Nowym Jorku, którego był przewodniczącym, podobnie jak Banku Rezerwy Federalnej w Waszyngtonie. Dokument ten jest podpisany również przez pana Timothy Geithnera jako świadek w imieniu Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który wysłał dwóch świadków, drugim był pan Yusuke Horiguchi. I ci panowie podpisali jako świadkowie, że ta umowa została zawarta. Istnieje tutaj również wiele innych podpisów.
To nie jest kopia. Jest to oryginalna wersja umowy. Zgodnie z nią amerykański Departament Skarbu ewidentnie zobowiązał Bank Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku do zaoferowania wykupu obligacji, które zostały wyemitowane na nazwisko pana Riyadi w celu zwrotu gotówki, która została mu odebrana w ciągu ostatnich dziesięciu lat. I oni dają mu 500 milionów dolarów w gotówce za wykup bezwartościowych obligacji. Sądziłem, że do ustalenia, czy ten kawałek papieru jest autentyczny, wystarczy wykonać 2 telefony. Jeden do pana Geithnera i drugi do pana Greenspana. Obaj nadal żyją i funkcjonują, więc mogą łatwo potwierdzić czy to podpisali.
Pan Riyadi, przekazując te obligacje, umieścił również w dyspozycji Departamentu Skarbu USA całe zabezpieczenie w postaci aktywów, które rzekomo posiadał na kwotę 15 bilionów USD. Mam tutaj list – z Banku Indonezji, który mówi, że cała sprawa była stekiem kłamstw. Że nie posiadał on 750.000 ton złota, które miały być zabezpieczeniem. Miał tylko 700 ton. I to jest naprawdę całkowite oszustwo.
Wreszcie, mam tu pismo od samego pana Riyadi, który pisze mi, że został wystawiony do zrobienia tego i że nic z tego nie było prawdą i że został okradziony ze wszystkich swoich pieniędzy, a ja jestem gotowy uznać, że jedną z możliwości jest to, że Pan Riyadi sam przedstawia to jako fałszerstwo, aby spróbować ugrać zmniejszenie swojej winy.
Ale to robi się bardziej skomplikowane. Ponieważ każda z 5 bilionów płatności, które przyszły została uznana i pokwitowana przez kierownictwo HSBC i ponownie pokwitowana przez kierownictwo Royal Bank of Scotland. I mam cały plik potwierdzeń tych wpływów na wszystkie te pieniądze.
Dlaczego jakikolwiek bank chciałby podpisać 5 bilionów dolarów wpływów, łącznie 15 bilionów, jeśli te pieniądze nie istniały? Pieniądze w pierwszej kolejności nadeszły z konta Riyadi do Banku Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku, a z Banku Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku zostały przekazane do JPMorgan Chase w Nowym Jorku w celu dalszego tranzytu do Londynu. Transfer odbył się poprzez SWIFT, który powinien zostać zarejestrowany w Banku Anglii, jeśli był prawdziwy.
Więc kiedy to się stało i wyszło na jaw, pierwsze co zrobiłem to zwróciłem się do mojego szlachetnego przyjaciela lorda Strathclyde i powiedziałem: „Co z tym robimy”? Powiedział, daj to lordowi Sassoon, on jest z Departamentu Skarbu. Tak więc właśnie zrobiliśmy i Pan Sassoon przyjrzał się temu i powiedział od razu: „To jest bzdura. To zbyt dużo pieniędzy, to by kłuło w oczy jak wyciągnięty kciuk, a nie można tego zobaczyć na kontach Royal Bank of Scotland”. Całkiem słusznie. Po drugie powiedział, „Zabezpieczenie złotem jest niedorzeczne, w historii świata wydobyto tylko 1.507 ton złota więc nie można mieć 750.000 ton”. To prawda i trzecia rzecz którą powiedział to, że „To oszustwo”, a ja się z nim zgadzam. To jest oszustwo. Problem w tym, że zatrzymaliśmy się w tym punkcie. Powinniśmy byli zapytać, co to jest za oszustwo? Zamiast, w tamtym czasie tylko pokiwać głową.
A my tak naprawdę nie rozwiązaliśmy tego, ponieważ dziś, mam ten kawałek papieru. Który jest uzasadnieniem mojego przedstawienia tej sprawy na tym posiedzeniu. Dokument jest dostępny w Internecie i jestem zdziwiony, że nie został wcześniej ujawniony przez Departament Skarbu, a każdy dzwon w kraju powinien bić na alarm, jeśliby to zrobiono.
Ponieważ jest to generalny audyt biura Rezerwy Federalnej, prawdziwej Rezerwy Federalnej w Waszyngtonie oraz audyt z końca lipca 2010 roku w Banku Rezerw Federalnych w Nowym Jorku. Jest na nim wymienionych około 20 banków, do których zostało przekazane 16.115 biliona dolarów pożyczek.
Panowie, to jest wystający w oko kciuk, który był poszukiwany przez Pana Sassoona. Ale w szczególności istnieją dwie inne bardzo ciekawe rzeczy w tym. Pierwszą jest to, że Barclays Bank dostał 868 miliardów w formie pożyczek, Royal Bank of Scotland otrzymał 541 miliardów, w takim przypadku trzeba zapytać, czy banki te zarobiły w ciągu trzech tygodni, wystarczająco aby spłacić całe swoje zadłużenie względem podatników Wielkiej Brytanii. Dlaczego tego nie zrobiły? Może więc poprosimy je o przedstawienie czeku te 46 miliardów.
I trzecia rzecz, która się w tym nie zgadza, to że każdy bank na tej liście, bez wyjątku, jest zarejestrowanym bankiem handlowym obligacji średnioterminowych MTN. Co oznacza, że banki te są zarejestrowane do korzystania ze średniookresowych obligacji i przenoszenia funduszy między sobą w uzgodnionym wzorze podziału zysku.
W takim przypadku te banki inwestują te pieniądze i co najbardziej niezwykłe, Rezerwa Federalna nie chce ani grosza odsetek od tej olbrzymiej ilości 16 bilionów dolarów. Każdy spośród was kto wie, jakie są zasady finansowe MFW natychmiast wyczuje, że coś tu mocno śmierdzi. Ponieważ MFW ma bardzo surowe przepisy dotyczące uprawomocnienia podejrzanych pieniędzy.
Są dwa sposoby zrobienia tego. Możesz przekazać je za pośrednictwem dużego banku centralnego, jak Bank of England, który najwyraźniej nie chciał tego tknąć. Lub alternatywnie, można umieścić je w banku, który jest bankiem handlowym MTN. Bank taki jest wtedy w stanie wykorzystać te fundusze na europejskim rynku handlu MTN, gdzie może zarobić między 1% a 2,5% zysku na dobę. A odsetki składane od takiej kwoty są ogromne. Więc ogromne zyski zostały zarobione z wykorzystaniem tych pieniędzy, jeśli to wszystko prawda.
Więc Panowie, wierzę, że to jest tak ważny problem, że skopiowałem wszystko, co mam na ten temat na 104 megabajtowy pendrive. I chcę, aby rząd przekazał tę sprawę odpowiedniej instytucji śledczej i wziął wszystko, co mam na ten temat i dowiedział się jaka jest prawda o tym, co tu się dzieje, ponieważ coś tu jest bardzo poważnie nie tak. Albo mamy ogromne kwoty podatku niepobranego od zysku, albo mamy ogromną sumę pieniędzy kołatającą się w europejskim systemie bankowym, która nie jest w ogóle prawdziwa, w tym przypadku musimy usunąć ją z powrotem.
